من از گریه ی تو،  چه ناراحتم

به این بیقراری،  نده عادتم

برای دوتامون، چه دلواپسم

به جون دوتامون، به جونت قسم

یه روزی به دستای تو می رسم

بیا رازِ این قصه رُ باز کن

دلم تنگه بازم، برام ناز کن

نمی دونی اصلا، چقد بیقرارم

آخه تو قفس حال خوبی ندارم

می ترسم یه روزی تو رُ جا بذارم

هنوزم زمینگیر این بازی ام

نگام کن به ناز نگات راضی ام

کسی قد تو با دلم تا نکرد

تموم بدیهامُ حاشا نکرد

به جز تو کسی عشقُ معنا نکرد

هنوزم دلم مست و دیوونته

سرم هر شب اینجا روی شونته

چه روزا که از چشم من پر شدی

چه شب ها که تو غُصه پرپر شدی

ولی موندی و مهربونتر شدی!!!